!در خراب است، زنگ بزنيد
سلام.
اين پست هم مثل پست قبله. يعني يكي از ما به تنهايي نوشته و مال همون زمانيه كه در پست قبل توضيح داده شد.
*دور دنيا در ۲ روز*
اگه ميخواي بدوني چطوري ميتوني رو دست ويليفاگ بلند بشي و كَلِشو بخوابوني و اطرافيان بهت بگن: بابا تو ديگه كي هستي؟ دست ويليفاگو بستي، تا آخِر اين مطلبو بخون. براي اين كار فقط كافيه كه تو بتوني دور دنيارو در عرض 2 روز بگردي!
چي؟ نميشه؟ خوب عزيز من، 2 ماهه كه به دنيا نيومدي. يه كمي صبر كن تا اين كار غير ممكن رو برات ممكن كنم.
مني كه اين كارو كردم و تجربه دارم بهت دارم ميگم ميشه.
يه روز تصميم گرفتم دور دنيا رو در عرض دو روز طي كنم. اي بابا. باز كه تعجّب كردي و ميگي نميشه. يه بار ديگه بگي غير ممكنه و نميشه... ميشه دو بار! اندي تحمّل بفرمايين. خلاصه، بار و بنديلمو جمع كردم و سوار ماشينم شدم و راه افتادم. در عرض كمتر از نيم ساعت رسيدم سئول. تقريباً يك ساعت اونجا گشتم. بعد به ترتيب به يمن، برزيل، استانبول، پاكستان، ورشو، نوفل لوشاتو، تركمنستان، آفريقا، آرژانتين، ايتاليا، فلسطين، دمشق، برلن و آذربايجان رفتم. براي رفتن به هر كشور و گشت و گذار تو اون، حدود دو ساعت(بعضي وقتا يه خورده هم كمتر)وقت لازمه. خلاصه سر ساعت چهل و هشتم وارد ايران شدم. بعد از ورودم به ايران، اين ماجرا رو براي دوستم تعريف كرد. اونم مثل تو از تعجّب شاخ درآورد و ازم پرسيد:«چطور همچين كاري ممكنه؟ ميتوني من رو هم همينطوري به سفر دور دنيا ببري؟» من گفتم:«البتّه. چون تمام اين كشورها تو خيابوناي تهران خودمون هست!»
آخخخخ... حالا چرا ميزني؟
موفّق باشيد.
خدانگهدار